cake

อ๊ะ......................ขอโทษนะค่ะที่ไม่ได้อัพบลอคซะนานเลย เนื่องจากมีเหตุค่ะพอดีงานเยอะมากกกกกกกกกกกกกกกกกค่ะเลยไม่ค่อยได้เล่นเน็ตเท่าไหร่ ต้องขอโทษด้วยนะฮะ โฮะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ อยากจะรู้แล้วหละสิว่าสัปดาห์นี้และของสัปดาห์ที่แล้วเค้กไปำอะไรมาบ้าง(จะมีเรอะคนที่อยากรู้นะ) แหมๆๆ เอาหละค่ะแต่คงจะเขียนของในเฉพาะบางวันนะค่ะ เอาวันที่เด่นๆก็พอเดี๋ญวจะเบื่อกัน วันที่พุธที่ 3 พ.ย. 47 วันนี้ก็เป็นอีกวันที่เด้กสายวิทย์ตาดำทั้งห้อง 5/1 และ5/2 รอคอยกันมานานนนนนนนนนนแสนนานนนนนนนนนนนนนนนนนนนน (เว่อร์ไป) ก็วันนี้เป็นวันที่คุณครูประจำชั้นสุดหล่อและสุดสวยของห้องเค้ก จะพาไปทัศนศึกษาค่ะ ที่ดรีมเวิร์ด แหนะ และอีกอย่างพวกเราได้นั่งรถของดรงเรียนมันเป็นรถที่มีน้อยคนนักที่จะได้รับเกียรติให้นั่งโดยสารไปนะค่ะ แหมๆๆทราบซึ้ง แต่ แบบว่าเค้กอ่ะต้องยืนตลอดทางเลยค่ะแถบโดนไปยืนหลังสุดโน่นแนะ ก็แบบว่านะค่ะ 70คนอ่ะมันเลยอัดแน่นไปหน่อยแต่ก็ไม่เป็นไรค่ะสนุกดี เพื่อเพื่อนค่ะ ทำได้เสมอ(แหลตอจริงๆเลยนะย่ะ) ร้อนมากฮะแบบว่าอบซาวด์หน้าดีๆนี่เองอ่ะ เฮ้อ กว่าจะถึงดรีมเวิร์ดก็แทบแย่แนะเกือบกลายเป็นหมูย่างไปซะแล้ว พอลงจากรถนะค่ะก็รอสักพักดรีมเวิร์ดวันนี้นน้อยค่ะไม่เยอะเลยเรียกได้ว่าเป็นเล่นเครื่องเล่นก็แทบจะไม่ต้องต่อแถวรอเลย คือต่อแถวรอกันเองอ่ะนะ นอกนั้นก็เป็นทัวร์นิดหน่อยเท่านั้นค่ะ อย่างแรกที่ไปเล่นกัน ก็คือ เฮอริเคนค่ะ แต่เค้กนั้นได้แต่ยืนรอ และเป็นที่ฝากของของเพื่อนๆฮับ เพราะว่ากลัวความสูงอ่ะค่ะ เป็นโรคจิตอ่อน ไม่กล้าขึ้นทั้งๆที่ยังไม่เคยเล่นด้วยซ้ำ อย่างที่2ที่ไปเล่นคือ ไวกิ้งฮะ มันอย่างแรงนี่แหละค่ะที่รอคอยจะเล่นอ่ะ แต่ครั้งแรกไม่ค่อยมันเท่าที่ควรนะฮะ แบบว่าลากคุณครูสุดหล่อขึ้นไปเล่นด้วย เขานั่งหลังสุดเลยค่ะ ครูเขาจะอ๊วกแหล่ไม่อ๊วกแหล่ ( ก็ตอนเดินมาได้กลิ่นทุเรียน ครูเขาไม่ชอบนี่) เค้กก็เลยบอกครูว่าครูค่ะถ้าครูอ๊วกออกมานะ ถ้าจะเละเป็นแถบเพราะฉะนั้นอั้นไว้ก่อนนะค่ะ พอลงมานะค่ะครุเขาเกือบหน้ามืดแนะ เค้กและเพื่อนๆเลยไปหาน้ำกะยาดมมาให้ ต่ะหลังจากนั้นเราก็ไปเข้าบ้านผีสิงซึ่งไม่หน้ากลัวแม้แต่น้อยเนื่องจากเพื่อนๆขอร้องค่ะ หลังจากนั้นเราก็ไปเล่น รถไฟเหาะตะลุยอวกาศค่ะ เค้กนั่งคนเดียวค่ะเพราะว่ามันไม่ครบคู่แต่ไม่เป็นไรฮะมันดีออกนั่งสุดท้ายด้วยซ่าไหมหละ หลังจากนั้นเราก็ไปเล่น Super sprash (สะกดอย่างี้รึเปล่าน้อ) กันค่ะ ก็เปียกกกันไปเล้กน้อยค่ะไม่เยอะมากเปียกแค่หลังสนุกดีค่ะชอบมากๆๆเลย แต่ชอบน้อยกว่าไวกิ้งหน่อยนึงค่ะ แล้วหลังจากนั้นเราก็ไปเล่น พรมวิเศษกันค่ะมีการร้องเพลงของสีม่วงด้วยค่ะ ชาวบ้านชาวเมืองข้อางล่างและชาวต่างชาติเขาก็นั่งหัวเราะกันใหญ่เลย ( เขาคงคิดว่าเด็กไทยเป็นอย่างงี้เองรือ) หลังจากนั้นยังไม่หายเหนื่อยค่ะ ไปเล่นแรพเตอรืต่อ มันมากๆๆๆๆๆ มีการร้องเพลงสีม่วงอีกแล้วค่ะฝั่งเราทั้งแถบมีแต่เด็กพ.ห.ค่ะ อีกฝั่งเป็นชาวเกาหลีค่ะ เขาก็นั่งสั่นด้วยความกลัวเล้กน้อยและเกร็งๆค่ะ แต่พวกเรานั้นปล่อยหมดเลยค่ะไม่จับอะไรสักอย่างจับเป็นบางครั้ง แต่มีการปลุกใจโดย มีซิ่ว(เพื่อนเค้กเอง)ค่ะเป็นคนสั่ง ว่าสีม่วงพร้อม พวกเราก็ตะโกนดังมากค่ะว่าพร้อม แล้วมีการwave กันเล็กน้อยค่ะ ชาวเกาหลีก็หัวเราะใหญ่เลยค่ะ( เด็กไทยมันบ้าไปแล้ว) หลังจากนั้นเราก็ไปทานข้าวค่ะ แล้วก็ไปเล่นบ้านยักษ์กัน เสร็๗เราก็ไปเข้าเมืองหิมะ (ที่เข้าเพราะมันฟรีเลยเข้าค่ะ) เข้าไปอยุ่ประทมาณ20นาทีได้ค่ะ พวกเราก็เอาแต่เล่น เลื่อนหิมะกันค่ะ เล่นกันอยุ๋หลายรอบเชียว แล้วเค้กก็เลิก ออกมากับเพื่อน2คนค่ะ เราเดินออกมาจเอเพื่อน ห้อง2ค่ะรวมกันเป็น4คนเลยไปเล่นไวกิ้งรอบ2ค่ะ เคคราวนี้ก่อนขึ้นที่ไปจากรอบที่แล้วคือก่อนขึ้น มีแค่พวกเรา4คนเท่านั้นทั้งไวกิ้งค่ะ พวกเราเลยขอพี่เขาว่าแรงนะ ไม่ต้อเกรงใจพี่เขาก็พยักหน้าเลยค่ะ พวกเราขึ้นไปนั่งที่ชั้นบนสุด (ชั้นปริญญาเอก) เข้าไปนั่งเรียงกัน4คนสักพักก็มีผู้โชคร้ายซึ่งไม่รู้เรื่องที่พวกเราบอกคนบังคับว่าเอาแรงๆขึ้นมานั่งร่วมชะตากรรมค่ะ พวกเราก็ได้แต่หัวเราะคิกคักกับเพื่อน แล้วมาไวกิ้งเริ่มแกว่งเท่านั้นแหละค่ะตอนแรกๆยังธรรมดาอยู่ ผู้โชคร้ายยังกรี๊ดได้ แต่พอไวกิ้งเริ่มแกว่งแรงและสูงตั้งฉากเลยค่ะทีนี้ถึงใจพวกเราสิค่ะ เค้กนั่งอยู่ริมสุด อ๊อฟ สา แล้วก็ จอยนั่งเรียงกันค่ะ อ๊อฟชวนเค้กปล่อยมือเมื่อถึงเวลาที่ไวกิ้งเหวี่ยงขึ้นไปตั้งฉากค่ะ เค้กก็โฮเคเลยสิท้าทายดีชอบๆๆแต่มือข้างซ้ายจับยึดไว้ที่ที่นั่งกันไว้ก่อนเพราะเพื่อนเค้กมันปล่อน2มือเลยค่ะ เลยกลัว เพราะไวกิ้งตั้งฉากค่ะ พวกเราก็ปล่อยมือขึ้นพร้อมกันค่ะ มันเหวี่ยงซะนั่งไม่ติดเก้าอี้กเลยค่ะพอมองไปอีกฝั่งก็เห็นว่าคนอื่นผู้โชคร้ายนั้นหลับตาปี๋เลยค่ะมีแต่พวกเรากรี๊ดกร๊าดกันอยุ๋ได้ ผเขาคงคิดว่าอีเด็กโรเงรียนนี้แม่งซาดิสก์) หลังจากนั้นเราก็กลับโรงเรียนกันฮะ แต่เค้กยังไม่หมดฤทธิ์ค่ะ ไปซ้อมบาสให้เด็กที่จะแข่งกีฬาสีต่อค่ะ ไปเล่นแชร์บอล ไปเล่นวอลเล่ย์กเจ๊แนนแวบนึง แล้วก็มาเล่นบาสต่อถึง6โมงค่ะ ค่อยได้เวลาระเห็ดกลับบ้าน จบค่ะ ป.ล. คุณครูสุดหล่อและสุดสวยที่ว่าคือ ครูเทกะครุปลาทองนะค่ะ ถ้าแน๋มหรือคนรุ้จักเข้ามาอ่าน ป.ล. แต่การไปเที่ยวครั้งนี้มีเบื้องหน้าเบื้องหลังค่ะ คือ หลังจากกลับมาเราต้องรายงานส่งครูเทวินค่ะ เฮ้อเศร้าจายยยยยยยยแต่ก็รายงานไปแล้วค่ะเมื่อวานนี้เองผ่านไปด้วยดีค่ะ แล้วว่างไม่แน่วันนี้จะเข้ามาอัพเพิ่มนะค่ะ ขอบคุณทุกท่านที่ทนอ่านค่ะ ทำไมมันถึงเว้นบรรทัดไม่ได้หละ ไม่ทราบเป็นอะไรเว้นบรรทดไม่ได้ขอโทษนะค่ะ

แก้ไขเมื่อ 13/11/2547 14:05:32

แก้ไขเมื่อ 5/3/2548 12:51:32

วันพุธที่ 17 พ.ย.2547-แข่งแฮนด์บอลสีม่วงซึ่งเป็นสีของข้าน้อยเองแล ซึ่งข้าพเจ้านั้นรับหน้าที่เป็นโกค่ะแข่งกะสีฟ้าชนะไป6-0 (ชนะแล้วววววววววววว) วันศุกร์-อาทิตย์ ที่19-21 พย. 2547 -ไปค่ายวิทย์ที่เขาสอยดาว จ.จันทบุรี -วันแรกพวกเราก็ไปทำกิจกรรมเข้าฐานกันค่ะ พอหลังจากที่มีกิจกรรมรอบกองไฟแล้วพวกเราก็เดินไปดูดาวกันค่ะ คาวนี้ควรเรียกว่านอนดูดาวจริงๆเพราะพวกเราก็นอนกันจริงเลยค่ะนอนลงไปที่พื้นซะอย่างงั้น หลายๆคนหลังจากผ่านไปไม่นานก็หลับกันไปเลยค่ะเนื่องจากอากาศเย็นแล้วก็สบายด้วย หลังจากพวกเรากลับมาที่ค่ายราตรีนี้ยังอีกยาวไกลนัก พวกเรานั้นมีงานอดิเรกในตอนกลางคืนกันค่ะคือเล่นไพ่นั้นเองพวกเรานั้นเล่นไพ่กัน3สำรับ สำรับแรกนั้นเป็นของพี่ม.6ค่ะเล่นดัมมี่กันอยุ่ ถัดมาสำรับที่2เป็นของครูเทค่ะ ซึ่งเล่นสลาฟอยุ่กับพี่ม.6(กร้ากกกกเป็นไปกปะเขาด้วย) สำรับที่สุดท้ายเป็นของพวกเราเองซึ่งเล่นไพ่อีแก่ เลนพริกวนไปเรื่อยอยากเล่นอะไรก็เล่นค่ะ เล่นไปจนถึงตี2ได้ถึงเข้านอนกัน และวันที2พวกเราก็ไปเดินป่ากัน2-3กม. ได้ค่ะพอกับมาทานข้าวแล้วพวกเราก็ไปที่น้ำตกสอยดาวกัน กว่าจะเดินขึ้นไปถึงชั้น1นะค่ะเดินกันแทบขาหลุดแหนะ เพราะเดินเกือบ ครึ่งชั่วโมงแหนะ ครูของพวกเรานั้นมีโครงการจะให้เดินไปถึงชั้น6 (เอาจริงเรอะ) แต่พวกเราก็สามารถเดินไปถึงชั้น6ได้จนสำเร็จจนได้เกือบตายแหนะ หลังจากที่พวกเรากลับมาและทำธุรเสร้จแล้วและมีการเล่นรอบกองไฟไปแล้ว ก็มีการดูดาวด้วยกล้องตัวละ4หมื่นกว่าของคุณครูกัน หลังจากนั้นทุกคนก็ไปนอนกันค่ะแต่ราตรีนี้ยังยาวไกลอีกเช่นกัน พวกเารานั่งเล่นไพ่กันอยุ่หน้าบ้านพักอย่างมีความสุขโดยมีคูณครูเทนอนขดอยู่ใต้ผ้าห่มของเขาอย่างสบายใจอยุ่ข้างและนอนกรนดังกระหึ่มตลอดเวลาพวกเราตีความสิ่งที่เขากรนว่าเป็นคำว่าดาวเคราห์ๆๆ พวกเราก็นั่งเล่นกบดำกบแดงกันต่อไปอย่างสบายใจท่ามกลางความมืดโดยที่มีแสงสปอรืตไลท์(ไฟฉาย)ส่องอยุ่ตลอดเวลาเข้ไปในวงไพ่เพื่อสร้างทัศนคติในการมองเห็นไพ่ของพวกเราพวกเราก็เล่นกันไปยันตี2 ครูเทก็ลุกขึ้นมาและหอบข้าวของของเขาเดินออกไป อย่างงๆ (ละเมอหรือเปล่าฟ่ะ) เขาเดินแบกผ้าห่มอันเหลืองอร่ามของเขาไปและเดินไปแบกกล้องตัวละ4หมื่นจากไปโดยทิ้งเสื่อและปริศนาคำของเขาเอาไว้ให้พวกเราได้ขบคิดกัน เขาบอกว่าเค้ก เก็ยบเสื่อไปให้ด้วยนะขอบใจ และเขาก็เดินจากไปอย่างไร้อารมณ์ พวกเราก็ได้รู้ความจริงว่าเขาไม่ได้ละเมอ พวกเราก็เล่นไพ่กบดำกบแดงต่อไปจนถึงตี2ครึ่ง และพกเราก็แบเสื่อและไพ่ไปเก็บและนอนกัน จนวันที่3พวกเราก็เดินทางกลับโรงเรียนถึงโรงเรียนประมาณ5โมงเย็นค่ะ วันจันทร์ที่ 22 พย. 2547 - เป็นวันแข่งแฮนด์บอลของสีม่วงและสีเขียวในรอบชิง ก็มาถึง ตอน3ลูกแรกที่สีเขียวยิงข้าไปนั้นเค้กรู้สึกกดดันอย่างรุนแรง(ก็เราเป็นโกนิมันเลยกดดัน)เลยค่ะจนน้ำตาไหลเลยอ่ะ พอรุ้นพี่เขาขอเวลานอกเค้กก็ร้องไห้อออกมาเลยค่ะ จนครึ่งหลังก็รู้สึกว่าตัวเองมีกำลังใจมากขึ้นหลังจากนั้นสีม่วงก็ยิงเข้าไป1ประตู แต่ก็ไม่ทันซะแล้วค่ะพวกเราแพ้ไป4-1 แต่ไม่เป็นไรพวกเราได้ตั้งที่2ก็ยังดีอ่ะน่อ ยอมรับว่าฝั้นนั้นเขาเก่งจริงๆสีเขียวก็เป็นเพื่อนเรานั้นแหละพอบการแข่งก็กอดกันเหนียวแน่น ก็เราเป็นเพื่อนกันนี่เนาะ เล่นเต็มที่แล้วด้วยช่างมันเหอะ วันพฤหัสที่ 25 พ.ย. 2547 -วันนี้เป็นวันที่โจอี้บอย มาเล่นคอนเสิร์ตคับ ตอนแรกพวกเรานั้นไม่อยากให้โจอี้บอยมาอย่างรุนแรงแต่ก็ต้องลงไปดู พวกเราคุยกันว่าถ้ามันร้องเพลงใหม่จะขึ้นห้องเพราะเราร้องไม่เป็นอ่ะ แต่มันร้องเพลงใหม่มา1เพลง และร้องเพลงเก่าต่อไปจนจบพวกเราเลยได้มันกันหน่อยค่ะ

แก้ไขเมื่อ 27/11/2547

แก้ไขเมื่อ 27/11/2547 19:34:15

แก้ไขเมื่อ 5/3/2548 12:51:57

แก้ไขเมื่อ 5/3/2548 12:52:06

หึๆๆชื่อเรื่องก็มันแล้ว เรื่องมีอยุ่ว่า(เกิดขึ้นเมื่อวานตอนเช้า) ตอนั้นเค้กเข้าห้องน้ำเพื่อที่จะไปล้างหน้า แปลงฟันอาบน้ำค่ะ พอเค้กจะแปลงฟัน ก้ต้องใช้ยาสีฟัน กับแปลงสีฟัน(แล้วบ้านไหนใช้แปลงขัดส้วม กับน้ำยาล้างส้วมฟ่ะ) ก็อย่างว่าและค่ะ ทุกคนคงเคยเห็นโฆษณา ของยาสีฟันที่ว่ายาดูแต่ภายนอกนะค่ะ

(ที่คุณนิกโกผู้น่าสงสารโดนคนเกลียดอ่ะค่ะ) นั่นแหละที่บ้านกำลังใช้อันนั้นอยู่พอดีอ แล้วพอดีตอนกำลังแปลงฟันอยุ่ไอ้ยาสีฟันบ้านี่มันก็มาเลอะมือค่ะ เสร็จแล้วไม่ทันได้มองก็เอาไปป้ายตา กร้ากกกกกกกกกกก โอ๊ยทั้งแสบ ทั้งเย็น จะบ้าตายเอาน้ำแตะๆก็ไม่หายเวรกรรม เอาน้ำลูบอยู่นานกว่าจะค่อยยังชั่วแหนะ พอหลังจากนั้นมาที่ออฟฟิศพ่อค่ะ ญาติเขาก็ทักว่า ตาเป็นอะไรทำมมันแดงๆเป็นก้อน(แบบว่าแดงแล้วเห็นชัดเหมือนเป็นก้อนอ่ะค่ะ อธิบายไม่ถูกแฮะ)อย่างนั้นแหละ ไอ้เราก็ไม่ทันสังเกตุเห็นพอไปส่องกระจก เกิดอะไรขึ้นกับตาฉันว่ะเนี่ย


edit @ 2005/04/06 15:10:19


Cake รั่ว กลวง ไร้สติ
View full profile